Mae bresych yn hynod o hyblyg: yn sydyn ac yn ysgafn pan gaiff ei dorri'n amrwd mewn saladau a chawsiau, yn feddal ac yn cynhyrchu pan gaiff ei rwymo dros wres isel, yn dendr crwd a blasus pan gaiff ei goginio'n gyflym mewn ffrwythau. Yn fyr, mae'r bresych yn llachar ac yn crisp pan yn amrwd, ond mae'n cymysgu ac yn melysu'r hiraf y mae'n cael ei goginio.
Edrychwch am ddail â liw disglair gydag ymylon crisp, llaith yn edrych, yn dod i ben yn ffres heb eu brownio, a phennau sy'n teimlo'n drwm am eu maint. Unrhyw ddail melyn, dail wedi'i gludo, neu fwynglud (neu hyd yn oed mushiness posibl) yn unrhyw le? Gadewch ef yn y farchnad. Am fwy o fanylion ar gyfer gwahanol fathau o bresych, gweler y Canllaw i Amrywiaethau Bresych .
Yn hytrach na golchi bresych y pen, gallwch ddileu a thaflu'r haen gyntaf o ddail llymach, llygach. Gellir torri bwsten, fel Napa a bok choy , neu os yw eu dail yn gwahanu ac yna'n cael ei lanhau'n lân.
Torrwch allan a thaflu craidd caled y bresych pen. Y ffordd hawsaf o wneud hyn yw haneru neu chwarter y bresych yn gyntaf a thorri allan y craidd. Torrwch neu dorri'r dail ag y dymunwch.
Mae llawer o bobl, ar ôl cael eu rhoi i hen bresych dan goginio, yn meddwl nad ydynt yn hoffi bresych wedi'u coginio o gwbl. Ond yn gyflym yn chwistrellu, neu'n cael ei sauteiddio mewn menyn, neu'n cael ei rostio â llysiau gwraidd , neu wedi'i goginio'n araf gyda digon o aromatig - mae'r rhain i gyd yn ffyrdd blasus o atal y melysrwydd hanfodol sy'n ymhob ym mhob pen bresych.